Home > recensies > CD > BJ's Wild Verband, Jeroen Kant, Elco Weitering

> zoek...
> meer zoeken...
 

BJ's Wild Verband, Jeroen Kant, Elco Weitering
Muziek die haaks staat op de fake van zoveel hedendaagse afgelikte ‘producten’ (CD)

 BJ’S WILD VERBAND, Later - Jeroen KANT, Nooit genoeg - Elco WEITERING, Salonboer: ‘Muziek die haaks staat op de fake van zoveel hedendaagse afgelikte ‘producten’

In kort bestek overlopen we, na ‘Oondert’ van Zeeuws-Vlaming Ries De Vuyst, nog drie recente schijven van Nederlandse muzikanten die ‘alternatief’ bezig zijn en hun teksten brengen in het Nederlands of hun eigen dialect. Waar De Vuyst voortdurend en op diverse manieren tegen folk en volksmuziek aan schuurt, zo ver zit BJ Baartmans (BJ = Bart Jan) daar van af. BJ geniet een benijdenswaardige reputatie als begeleider van muzikanten van stand, als (elektrisch) gitarist en backing vocals. JW Roy (JW = Jan Willem), singer-songwriter in Engels (o.a. ‘Kitchen Table Blues’), Brabants (‘Laagstraat 443’ was niets minder dan een Meesterwerk!) en Nederlands, heeft vaak op zijn diensten beroep gedaan. JW is trouwens, en dat is groot nieuws, na een lange luwte eindelijk nog eens aan een Engelstalig totaalproject bezig met het albumboek Dry Goods And Groceries, een road trip naar de roots van de Americana. Diverse schrijvers, fotografen, muzikanten nemen deel, o.a. Tim Knol en Freek De Jonge.

BJ deed voor zijn talrijke eigen Nederlandstalige soloplaten vaak beroep op keyboardsman Mike Roelofs en drummer Sjoerd van Bommel. Met hun drieën begeleidden ze ook (inter)nationale acts als Marcel De Groot (zoon vàn), Gerard Van Maasakkers (de Zuid-Nederlandse en hier véél te weinig bekende tegenhanger van Willem/Wannes in het Nederlandse Noord-Brabant) en de in Nederland wonende Iain Matthews. Het klikt dus tussen de drie, zozeer dat ze als groep opereren. Dat was al zo op de door ons besproken ‘Voor/Achter’ uit 2011. De cd uit 2014, ‘Huis’, hebben we gemist. BJ’s nieuwste, twaalfde (!) cd ‘Later’, is uitgekomen onder de vlag van BJ’s Wild Verband, genoemd naar BJ’s studio. Je kan Baartmans nog het best vergelijken met een Tom Vanstiphout, die Clouseau live van gitaren voorzag, als evenknie van maestro Eric Melaerts, maar die als solo artiest zijn eigen straffe ding doet, waar de modale Sportpaleisbezoeker toen en nu allicht geen weet van heeft.

De melodieën van ‘Later’ liggen vlot in het oor maar in bijna elke song gebeurt er iets wat niet klopt met de stroomlijning die dergelijke songs doorgaans krijgen. Dat is het gevolg van het bijna live opnemen en ter plekke bedenken van arrangementen. BJ verwijst zelf naar de jazz en naar de jams van de psychedelische supertrio’s van de sixties. We vermoeden dat hij vooral dacht aan de Cream, al klinkt ‘Later’ helemààl niet als dat legendarische trio. Het trio creëert een heel eigen universum. De nadruk ligt op de interactie tussen de muzikanten. Zo schiet de sfeervolle opener ‘Er speelt zoveel’ geregeld uit de kom, met een einde waarin de gitaar van BJ puntig de waanzin orkestreert. Mooie symboliek in dit lied met de verwijzing naar Marvin Gaye gestrand in Oostende als drijfveer om ‘Sexual Healing’ te schrijven. Zulke songs maken ‘Later’ tot een ‘plaat voor muzikanten’: die smullen van tracks vol hoogstandjes als ‘Oud Zeer’ of het pièce de résistanceGitaar!’, een ode aan BJ’s instrument die negen minuten lang vele kanten opgaat.

De stem met die typische ruis is het, die alles bijeen houdt. Zijn teksten zijn ontsproten uit dezelfde grillige fantasie als de gitaarpartijen, al is het inderdaad pas in de context van het trio dat de songs hun hechtheid krijgt. Daarom doet Wild Verband ons denken aan het experiment van drie Vlaamse klassenbakken dat Dans Dans heet. Het zijn teksten met inhoud, geen excuus om solo’s te spelen, als die van ‘Zoete Inval’ die de verloedering en de leegloop van een dorp akelig precies beschrijft. ‘Tederheid’ is precies dat, maar dan wanneer Steely Dan gitarist Derek Trucks op de koffie vraagt. ‘Missen’ sluit ‘Later’ af, als een soort samenvatting van de les die ‘Later’ tot dan toe was. Eens te meer denk je te weten hoe de song zal verder lopen maar niets is wat het lijkt in de control room van BJ’s Wild Verband. Zo is meteen ook de groepsnaam verklaard. Erg mooi orgelpunt, dat ‘Missen’, dat nog een laatste aspect openbaart van BJ’sWV, de occasionele hemelse vocale harmonieën.

Diezelfde eigenzinnigheid typeert en drijft Jeroen Kant. We ontmoetten hem vele jaren geleden toen hij in het spoor van het Nederlands-Australische Big Low naar Arscene in, Hansbeke kwam afgezakt. Ons contact duurde lang genoeg om door te hebben dat deze man iets anders dan anders te vertellen had en er alles aan zou doen om dat aan de wereld te vertellen. Zijn eerste ‘Goud of op je Bek gaan’, opgenomen met zijn band Ratten in de Schuur, confirmeerde dat: Jeroen nam geen blad voor de mond in woordkeuze en thematiek en vermengde met lak aan conventies elementen uit blues, country en folk tot een nieuw en dwars geheel. Twee jaar later volgde ‘De Lafaard Kapitein’: uit songs als ‘Haven van Rotterdam’, ‘Liza’ en het zo desolate ‘Fris en schoon’ bleek dat hij zijn techniek aanscherpte. Die cd stond allicht in weinig of geen jaarlijsten, dat bizarre nietwaar, maar behoorde tot het beste dat toen uit Nederland kwam.

Jeroen bleek ook oog en oor te hebben voor anderen zoals hij. Die gaf hij kansen op zijn eigen label, het welzeker raak benoemde Bastaard Platen, opgericht samen met zanger, muzikant en podiumkunstenaar Mathijs Leeuwis, die er een al even fantasie op nahoudt, getuige bepaalde tracks uit zijn debuut ‘Klei , Stront en Strand’ van 2009, het jaar waarin hij de publieksprijs kreeg in de Grote Prijs van Nederland, ’s lands grootste en langstlopende muziekwedstrijd. Leeuwis bracht zijn derde cd ‘Alweer geen Revolutie’ uit op Bastaard. Duijf, Bjorn Vanderdoelen (ex-topvoetballer die zich succesvol omschoolde tot singer-songwriter) en de intrigerende Flip Noorman konden daar aan de bak. Vandaar zijn prominente rol op de derde van Kant, ‘Nooit genoeg’ (pedal steel, bariton en elektrische gitaar; tweede stem) Deze plaat klinkt een stuk traditioneler dan de vorige, maar de heren (ook multi-instrumentalist Gabriël Peeters) en dame (bassiste Judith Renkema) hebben in ruil ervaring te koop.

Om eerlijk te zijn: een plattelandshymne als ‘Wat de Boer niet kent’ klinkt voor de modale Vlaming denkelijk een beetje te ‘Hollands’. De lijn die sommige songs scheidt van ‘het levenslied’ is dun, maar ze is er steeds. Maar ‘Nooit genoeg’ springt er met enkele songs wel degelijk uit. Ze opent sterk met het trio ‘Nooit genoeg’, dat ons allen een spiegel voorhoudt, het walsende liefdesverdriet van ‘Oude Kronkelpad’ en de terugblik op een leven van dagelijkse sleur, ‘Een Zucht’ Het is ‘een kaartenhuis, een poppenkast, gebakken lucht, een ademteug, een ogenblik, een zucht’ maar ‘als hij thuis komt staat er eten voor hem klaar’. De pedal steel geeft al die songs de juiste emotie. Het erg geslaagde ‘Huis voor mijn Helden’ barst van de weemoed, maar Jeroen blijft opkomen voor zijn helden al ‘zijn ze niet gek veel meer waard’. ‘Als een Kind zo blij’ heeft iets van een Bernie Taupin-Elton John country ballad (t.t.v. ‘Tumbleweed Connection’) Maar Kant blijft wel zichzelf: ‘Ik buig niet voor een koning en ik bid niet tot een god’.

Paranoia en waangedachten slaan weer toe in het verdronken ‘Bedot & voorgelogen’, al is de kern beslist het behartigen waard: ‘Het is gedaan met alle haat, de Palestijnen en de Joden dansen samen door de straat. Er hangen slingers in de bomen’ ‘Vast vast vast’ gaat dan weer ver in ongeremd optimisme. Maar gelukkig vergaan hemel en aarde weer in ingehouden afsluiter ‘De Hemel huilt’, waar de gitaar lick een hypnotisch karakter aan geeft. We hopen van harte dat men deze ‘Nooit genoeg’ niet achteloos gooit op de hoop cd’s met Nederlandse liedjes van ‘alle dertien goed’. Iets wat ook onze laatste klant zou kunnen overkomen in Vlaanderenland. Elco Weitering is de laatste vreemde eend in de bijt van dit bonte gezelschap. Elco is afkomstig uit Peel in Nederlands Limburg op de grens met Brabant maar woont tegenwoordig in Eindhoven. Hij evolueerde van zware rockjongen (zang en gitaar) naar ambachtelijke rootsmuziek en alternatieve country. Dan kom je al snel terecht bij Johnny Cash. Jarenlang dweilde hij dan ook Nederland af met tribuutband Def Americans.

In de negen songs van ‘Salonboer’ van Elco Weitering hoor je dan ook de echo van The Man In Black: de karakteristieke stem, de twang gitaar, de huppelende bas, de vrolijke geborstelde beats, de rechtlijnigheid en de losjes uit de bloes (blues?) houding. De liedjes komen van hemzelf en van rolmodellen Rod McKuen, Kris Kristofferson, Billy Smith en Waylon Jennings. Maar de teksten zijn in het Nederlands (Elco en Hans d’Olivat) en dat geeft een speciaal cachet. ‘Salonboer’, ‘Tientjesblues’, ‘Bluestrein’ en ‘Duvel’ zijn fraaie exponenten van Elco’s eigen roots trip, die begint op het platteland en eindigt in de grootstad (de titel van de cd!) De bijbehorende introspectie belet niet dat er veel humor in zijn woorden zit, al vermoeden we dat het vooral het gezellige country karakter van de muziek is die mensen van hier over de streep kan trekken. ‘Salonboer’ is een verdienstelijke plaat vol eerlijke ‘grondgebonden’ muziek, die haaks staat op de fake van zoveel hedendaagse afgelikte ‘producten’.

Antoine Légat.



(Twan)
11/10/2015 05:32

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Nederland
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Lage Landen
    • Wereldmuziek
    • Americana
    • Singer-songwriter
    • Country
    • Kleinkunst
  • I
  • website: https://antoinele...
  • I
  • email: antoine.legat@sky...
  • I
  • aantal malen gelezen: 1377
  • I
  • artnr: 52043
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste CD 
  • I
  • Abu
    (02/11/2018 13:03)
  • I
  • Jaune toujours – Europeana
    (28/10/2018 12:40)
  • I
  • V/A, Yiddish Glory -The Lost Songs Of World War II
    (28/09/2018 10:34)
  • I
  • Jonas Meersman + Monnift II
    (09/09/2018 12:12)
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Naragonia Quartet in Brugge bij Ol da Folk
  • I
  • SELITSIANI REBETIKO TRIO
  • I
  • CONSTANZA GUZMAN-OSMAN MARTINS-JONATHAN DE NECK
  • I
  • TCHA LIMBERGER TRIO
  • I
  • FABRICE DE GRAEF & VALENTINA ANGELINI: MEDITATION
  • I
  • Kepa Junkera & Sorginak in Izegem
  • I
  • Wim speelt " na de oorlog"
  • I
  • ALIREZA GHORBANI
  • I
  • LAS HERMANAS CARONNI
  • I
  • GRUPO PIMENTÓN
  • I
  • SADIG & LUIZ "REUNIÓN" (+ MISTERY GUEST)
  • I
  • BRIGHT BRIDGES & TCHA LIMBERGER // ISTANBUL EKSPRE
  • I
  • İNCESAZ // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • DERYA YILDIRIM & GRUP ŞİMŞEK ++ GAY
  • I
  • KALBEN ++ GÖKSEL // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • Istanbul Ekspres festival
  • I
  • EDA BABA ++ CAN BONOMO // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • MUSTAFA TEKIR & VRIENDEN
  • I
  • AMIR ELSAFFAR'S RIVERS OF SOUND
  • I
  • FEMALE VOICES
  • I
  • LOOKING FOR OUM KULTHUM
  • I
  • ABIR NASRAOUI SINGS OUM KALTHOUM
  • I
  • JAWA MANLA & MODAR SALAMA
  • I
  • JIRAAN 2018
  • I
  • FARAN FLAD - 10 YEARS GROOT JUBILEUMCONCERT ft. Th
  • I
  • THE OLYMPICS Imagine a Paradise …
  • I
  • TÉLAMURÉ Tarantella Roots
  • I
  • MISTURA DE MARES Brazil, Argentina, Spain,Portugal
  • I
  • BERT CORNELIS: SITAR & FABRICE DE GRAEF: BANSURI
  • I
  • Abu
  • I
  • Gravel Unit
  • I
  • Brüder nicht schiessen! - Duwoh
  • I
  • Jaune toujours – Europeana
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITE NILSON MOREIRA
  • I
  • Jonas Meersmans vrijdag 26 oktober Arenberg A'pen
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban