"MAJORSTUEN" ? MAJORSTUEN ? 2002 ? 2L Lyndberg Lyd as ? NOMPP0209001 - 48?54??

?De groep waarover iedereen in Noorwegen het heeft?, valt er op een website te lezen. Op diezelfde website wordt de bezoeker overtroefd door een indrukwekkende lijst optredens en internationale tournees. Niets dan lovende kritieken uit alle hoeken van Europa over hun in 2002 uitgebrachte debuutcd ?MAJORSTUEN? die het jaar daarop bekroond werd met de Noorse Speelmansprijs. Op de cd-cover valt vooral de frisheid en vitaliteit van de muzikanten op: zes jonge violisten, vier vrouwelijke en twee mannelijke, staan bewegend en lachend op een met wit licht gevulde achtergrond.

Die foto geeft heel goed weer waar de muziek van Majorstuen voor staat: licht, vrolijk, fris en jong. Traditionele Noorse melodieën en latere composities werden door de dames en heren van MAJORSTUEN opnieuw gearrangeerd en het resultaat is deze met strijkmuziek gevulde cd.  Gjermund Larsen en Tove Hagen ruilen af en toe hun viool eens om voor een cello, een extra klank die de groep wel ten goede komt.

De Noorse traditionele muziek ligt aan de basis van de cd en het typische Noorse ritme is een steeds terugkomend gegeven. Die vrolijke en lichte tint komt vooral door hun arrangementen en speelstijl. Heel wat nummers vertonen kenmerken van de lichte klassieke muziek, zoals veel strijkensembles op chique trouwfeesten die graag hanteren.. Normaal word je van zo?n muziek vrolijk, en dat lukt ook heel goed met deze cd. Ik raad dan ook aan hem vooral in de lente te beluisteren.

Is de cd werkelijk zo goed als men zegt?

Wel, de cd ís goed: de jonge violisten spelen uitstekend, de arrangementen zijn creatief, ze doen hele toffe dingen met hun muziek en de opname zelf (live in de kerk van Lommedalen) klinkt schitterend. Toch denk ik dat de promotors van 2T op hun website een tikkeltje overdrijving hanteren. Deze jonge talenten hebben met leuke en creatieve muziek hun prijs alleszins verdiend, maar toch ontbreekt er iets. Iets vernieuwend (zoals onze eigen trio viool) zit er niet echt in en de Noorse traditionele speelstijl, die de basis vormt van de arrangementen, komt er toch niet altijd goed door. Het vrolijke, licht klassieke sfeertje, waarschijnlijk ook het populaire in deze muziek, haalt iets te makkelijk de bovenhand op de Noorse traditie.

Het succes van de cd kunnen we misschien wel uit dat laatste te verklaren. Die vrolijke klassieke muziek doet het heel goed bij het grote publiek (denk maar aan Helmut Lotti en André Rieu). Toch wil ik het Majorstuen niet aandoen hen al te nadrukkelijk te vergelijken met deze commerciële heren. Een tweede reden voor het succes zou wel iets te kunnen maken hebben met die jonge vrouwelijke verschijningen op de cd-cover, die hen de titel ?hottest folkmusic band in Norway? meegaf (te lezen op hun website). Of dat ook door de verschijning van de mannelijke violisten komt, durf ik niet te zeggen, dat laat ik liever aan vrouwelijke kenners over.

De groep heeft op muzikaal vlak een sterke prestatie neergezet en ik kan niet zeggen dat de cd me verveeld heeft. In zekere zin loopt deze bespreking ook een beetje achter: eerder dit jaar verscheen echter hun tweede cd, die ik nog niet te horen kreeg. Benieuwd wat die zal brengen. En wat betreft hun debuut: de keuze voor overwegend vrolijke en aantrekkelijke muziek zal bij veel mensen aanslaan en dat is hun gegund ook.