Nee, geen wolf maar vijf jonge honden deze keer. Op vier december opent Kléan de eerste editie van het Winter in Dranouter Festival. Om 16.30 spelen ze ten gehore in ?t Folk Muziekcentrum. Een leuke gelegenheid om te telefoneren met Ellen De Beleyr, die de fluiten en sinds kort ook het accordeon ter hand neemt bij Kléan.

 FR: Laat ons beginnen met het begin. Hoe zijn jullie van start gegaan?

 ED: Wel het is eigenlijk drie jaar geleden begonnen op Kerstmis. We waren met enkele vrienden aan het jammen en toen kwam het idee om daar iets verder mee te gaan. We begonnen met enkele Ierse partituren. In de periode daarna kwamen en gingen er verschillende muzikanten. Met hen hebben we nu geen ruzie ofzo, maar een jaar geleden hebben we gekozen om het allemaal wat professioneler te gaan doen. Sindsdien spelen we met z?n vijven.

De grote verandering kwam er vooral toen Andries gitaar kwam spelen. Hij is in de eerste plaats een jazz-gitarist. Op die manier kwam er een nieuwe drive in de groep. Later kocht hij ook een synth-gitaar...

 FR: Een wát?

 ED: Een synth-gitaar. Dat is zoveel als een gitaar met een synthesizer ingebouwd. Via een ?bakske? aan zijn voeten kan hij een baslijn programmeren en die dan integreren in het nummer. Hij kan er nog veel andere dingen mee maar voorlopig gebruiken we enkel die baslijntjes. Het brengt veel bij aan de sound van de groep.

 FR: Hoe komt het dat net deze kern van vijf overbleef na drie jaar?

 ED: Het was eigenlijk een kern van vier. Twee zussen en een broer en een zus (Griet en Ellen De Beleyr en Aendrik en Marieke De Brant red.). Met die vier gingen we verder. Andries is er later bijgekomen en het klikte onmiddellijk. Het is ook handig dat we allemaal uit hetzelfde dorp komen.

We spelen Europese volksmuziek op dit moment. Maar we zijn begonnen met Ierse muziek. Later kwam daar Vlaamse en Franse muziek bij. Ons repertoire is vooral toegenomen toen de peter van Griet, die bij de groep ?Stukken en Brokken? speelt, ons wat partijen doorgaf. Daarna konden we serieus doorwerken.

FR: Op jullie website zag ik bij favoriete groepen een aantal kleppers van formaat staan. Déanta en Lunasa sprongen naar voor bij de Ieren. Kadril en Cadans der Getouwen bij de Vlaamse. Willen jullie die richting uit? 

ED: We zijn inderdaad fan van groepen als Lunasa maar we zullen nooit tot aan hun enkels komen zelfs. We kunnen dat niet en eerlijk gezegd willen we dat ook niet. Langs de andere kant is de Cadans der Getouwen wel meer ons ding. In die richting zouden we wel willen gaan. Vooral dan met onze zang. Onze zangeres, Griet, heeft een heerlijke stem en we zouden haar zang ook op speciale manier willen gebruiken. We vinden dat er te weinig gezongen wordt op folkbals en willen daar iets aan doen. Het slaat gewoon meer aan als iemand staat te zingen. We hebben er al enkele heel goede ervaringen mee en willen daarmee doorgaan.

FR: Er is ook een link tussen Kléan en die andere Waaslandse groep: Sétanta. Vertel daar eens iets meer over?

 ED: Wel er is de amoureuze band natuurlijk (lacht) maar voor de rest zijn het ook gewoon vrienden. Een aantal van hen speelde nog bij ons. We hebben ook ooit gespeeld op Pieter?s Folkavond. Dat was een avond ten voordele van mijn broer, die vorig jaar kanker had. Het zijn vooral goede vrienden en muzikanten.

 FR: Wat zijn jullie toekomstplannen?

 Wel, we hopen binnenkort een CD op te kunnen nemen. Het is nog niet de bedoeling dat groots aan te pakken. We willen eerder iets doen hier in ons dorp. Daarnaast mogen we binnenkort naar de Wereldjongerendagen te Keulen. Daar zouden we misschien zelfs mogen optreden op het grote podium. We mogen ook op de opening daarvan spelen in België nog. Dat wordt een optreden voor 6.000 man, zeker iets om naar uit te kijken dus. En natuurlijk kijken we heel erg uit naar Winter in Dranouter. We zullen ons beste beentje voorzetten!

 FR: Dankjewel en veel succes.