Ik herinner me nog goed hoe dol ik was op de eerste plaat van MINUIT GUIBOLLES. Deze Franse groep benaderde balmuziek immers vanuit een geheel nieuwe uitvalshoek. Ze lieten zich beïnvloeden door wereldmuziek, gebruikten ethnische percussie en steeldrums in hun muziek en gebruikten ongewone melodieën.

Bassist Pascal Seixas bekende me onlangs dat ze toen eigenlijk nog maar pas begonnen waren met musiceren...

Tijdens de overgang van 2004 naar 2005 stelden ze hun nieuwe plaat voor. Voor de gelegenheid hadden ze enkele Belgische groepen uitgenodigd naar Frankrijk. Als ik me niet vergis waren dat TREF en NARAGONIA. De mannen van MG hebben namelijk een speciale band met België. Ze komen hier graag spelen (getuige hun veelvuldige optredens in Den Heksenketel), en zijn dol op de Belgische folkscene (die heel wat minder behoudsgezind is dan in hun thuisland).

Op die nieuwe plaat is het terug genieten geblazen voor de avontuurlijke dansers onder ons. Zoals we onlangs live nog hebben mogen meemaken durft de groep namelijk een wals distilleren uit een tovercirkel, of vormen ze een bourrée om tot een wilde Afrikaanse vuurdans. De CD klinkt een stuk samenhangender en tegelijk woester dan hun eerstgeborene. Nummers glijden naadloos in elkaar over. Er worden speeches van b.v. Martin Luther King tussen de muziek gemixt. En we krijgen natuurlijk heel wat balmuziek te verwerken. Knettergekke balmuziek wel te verstaan. Dat uit zich ook in de titels. Of wat dacht je van de bourrée ‘George Clooney vs. Dolly’? In de tovercirkel ‘Djinns et pattes d’elfes’ vechten een broeierige bas en een concurrerende accordeon een gevaarlijk duel uit. Ze worden uitgelachen door melodieuze steeldrums en worden later helemaal het zwijgen opgelegd door een euforische doedelzak.

Er wordt ook gezongen op de plaat. In de schitterende (maar ietwat tegendraadse) gavotte ‘Paix et l’hideuse haine’ bijvoorbeeld. Zelfs president Bush komt er zijn zegje doen. Maar de mooiste zang is te horen in ‘jour de pluie (danser)’ (kan iemand me vertellen waar ik dit nummer nog gehoord heb?). De droevige stem van gastzanger Stéphane Balmino past perfect bij de sfeer van deze wondermooie mazurka. Goed nieuws trouwens voor liefhebbers van slepende mazurka’s: er staat er nog één op, en hij luistert naar de grootse naam ‘Quantum’. Tot slot wil ik zeker nog de dissonante scottisch ‘Larme à gauche’ aanbevelen. Was Jimmy Hendrix een doedelzakspeler geweest, dan zou hij het niet beter gekund hebben...

Minuit Guibolles zijn:

• Boris Trouplin: doedelzakken, fluiten en steel drum

   

• Pascal Seixas: Contrabas, Fender bass en guiro (?)

   

• Baltazar Montanaro : viool

   

• Aurélien Claranbaux : diatonische accordeon

   

• Adrien Chennebault : Percussie en drums

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.