Onlangs viel er bij Folkspot.be een ceedeetje in de brievenbus van een jong trio dat zichzelf 'Yevgueni' doopte, naar 'Evguenie Sokolov', een roman van Serge Gainsbourg. Verder dan dat gaat de vergelijking niet want op hun debuut 'Kannibaal' put Yevgueni uit een heel ander vaatje. Hun muzikale en tekstuele inspiratie halen ze vooral uit de Vlaamse en Nederlandse kleinkunst en Nederlandstalige pop en rock. De jongens van Yevgueni luisterden bijzonder goed naar lieden als Wim de Craene, Gorki’s Luc de Vos, Frank Boeijen, Boudewijn de Groot, Stef Bos, Wigbert van Lierde (die ook op deze cd meespeelt) en andere koorknapen van het betere Nederlandstalige lied. Maar daarmee willen we absoluut niet gezegd hebben dat Yevgueni onvervaard de mosterd elders gaat halen. Neen, Yevgueni heeft een eigen, melodieus geluid, een slaande, dan weer zalvende pen en de nodige zin voor ironie.

Denk maar aan het uitermate vrolijke riedeltje Oud en versleten, waarin op lichtvoetige wijze het pijnlijke onderwerp 'euthanasie' wordt aangekaart. 'Ik schrijf vooraf wel een briefje dat het per ongeluk is gegaan', zingt Klaas Delrue met een vette knipoog.

U misschien wel al bekend van Radio’s 1, 2 en consoorten is de single Als ze lacht. Een nummer met zo’n lichtheid van tekst en muziek dat je er stante pede vrolijk van wordt. Verplichte kost bij ochtendlijke auto- of treinritjes naar het werk en andere minder aangename bezigheden.

Van Suzanne Vega leenden ze het wondermooie In Liverpool, om het in een typisch Yevgueni-jasje te steken. Dat jasje heet In deze stad en hoeft amper onder te doen voor het origineel, hoewel je zelfs met een aangename stem als die van zanger Klaas nooit kan tippen aan de verrukkelijke Vega. Puik vertaald overigens. Dit nummer gaf trouwens de doorslag om hen te bekronen met zowel jury- als publieksprijs voor de Nekka-wedstrijd 2002. Een referentie die kan tellen.

Wat minder vond ik Mama ik wil papa. De tekst over een kind dat zijn vader mist, terwijl die vader zich uit de naad werkt voor datzelfde kind, is wel bijzonder origineel, maar de carnaval- en hoempapasfeer waarin dit nummer baadt strookt niet echt met de rest van Kannibaal. Ook Wat zal het zijn vond ik er wat over. Grappig, dat wel, maar een beetje bizar. Hoewel de melodie er best mag wezen.

Het titelnummer van Kannibaal is dan wel weer aardig te pruimen. Een kannibaal blijft als enige over op deze aardkloot omdat hij te gulzig was. Niet echt handig voor een kannibaal. Hij siert dan ook de hoes van de cd, onderwijl aan zijn eigen vingers knabbelend. Mooie melodie ook, ligt lekker in het oor en heeft een snedig tempo.

Sara deed mij van ver een beetje denken aan Monica van het Nederlandse Circus Custers. Nummers als Alsof er niets gebeurde en Eenzaam zonder jou werden dan weer gekruid met een flinke dosis weemoed en Gezellig beschrijft op cynische wijze hoe schrijnend iemand kan terugblikken op zijn mislukte levensloop. Ook in het teer gezongen Robbie is de meelij en melancholie niet ver te zoeken.

Slotsom? Yevgueni bracht een veelbelovend debuut uit waarvan enkele liedjes zich al snel in mijn hoofd nestelden. En wie een feel good-hit kan schrijven als Als ze lacht, verdient hopen respect. De vergelijkingstest met hedendaagse Nederlandstalige groten als Bart Peeters en Pieter Embrechts doorstaan ze met glans. De heren van Yevgueni hebben alvast een ijzersterke sollicitatie afgeleverd en zullen zonder twijfel door hun luisteraars worden uitgenodigd voor een nieuw gesprek. Ijzersterke melodiën en teksten die neigen naar waar meesterschap - enkele schoonheidsfoutjes even niet meegeteld - mogen ze alvast op hun curriculum bijschrijven. Ondertussen kijken wij al uit om hen ergens live aan het werk te zien want een podium is en blijft toch nog altijd dé lakmoestest voor wie iets wil betekenen in de muziek. Veel succes Yef!

Discografie:
• Kannibaal (2004). Petrol

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.