|
Linde
Nijland – Sings Sandy Denny
|
|
2003 – Pink Records – PRCD200320 – 47:50 Klik hier voor enkele foto's die we namen op de cd-voorstelling op FOLKWOODS Info over Linde vind je op de website van Ygdrassil |
Prachtige retro-haardvuur-folk De Nederlandse Linde Nijland zingt en speelt gitaar bij YGDRASSIL. Op Deerlycke folk hadden we een babbel met haar vader (achteraf hoorde ik dat het zoontje van een vriend danig onder de indruk was omdat ‘Sinterklaas’ op het festival rondliep – Linde’s vader heeft namelijk een grote witte baard). Hij vertelde hoe Linde opgegroeid was met zijn platen van Sandy Denny. Deze folkzangeres was tussen ’69 en ’78 erg actief in de folkscene, en maakte furore bij THE FAIRPORT CONVENTION, bracht een stuk of wat solo-platen uit en stierf veel te jong. Op Folkwoods bracht Linde voor het eerst (als we de eerste try outs even vergeten) het programma ‘LINDE NIJLAND SINGS SANDY DENNY’. Op een festival wordt je als muzikant vaak geconfronteerd met een rumoerig publiek. Slechts een deel is oprecht geïnteresseerd, de anderen drinken en praten maar wat. Maar tijdens het optreden van Linde was de ganse tent muisstil. Je kon een speld, of beter nog, een traan horen vallen. Op deze cd raak je onmiddellijk weer in dezelfde sfeer.
Prachtig gebrachte ballades met een bijna minimalistische begeleiding
(gitaar, bass, accordeon en viool). De ene parel na de andere volgen
elkaar op. Een eerste absolute hoogtepunt is ‘Nottamun Town’
waarbij Linde’s hoge stem enkel vergezeld wordt door een trage
accordeon. De eenzaamheid straalt gewoon uit dit nummer. Idem dito op
‘winter winds’ waar Hans Battenbergs’
viool bijna als een cello klinkt. Het koninginnestuk van dit album is
zonder enige twijfel het meer dan elf minuten durende ‘Banks of
the Nile’. Terug een weemoedige ballade waarop je onvermijdelijk
wegdroomt. Er staat op de ganse cd slechts één up-tempo
nummer : ‘This Train’. De muzikanten treden er voor het
eerst een beetje op de voorgrond, al moet ik bekennen dat dit nummer
me live meer aansprak dan op deze cd. Niet dat het niet goed is, maar
de sfeer wordt een beetje gebroken. Nog een klein minpuntje : het cd-boekje
is wel erg sober. Er zijn helaas geen teksten in terug te vinden (en
deze muziek doet je echt wel zin krijgen om de te teksten te lezen)
en er staat ook geen uitleg in over wie Sandy Denny was. Gelukkig kan
je op www.folkforum.nl
een boeiende recensie terugvinden met heel wat verwijzingen naar de
platen van Sandy Denny zelf. Jåk |