Vooraleer jullie dit artikel lezen, weet dan dat Ludo zelf ook gereageerd heeft op sommige passages. Zo klopt het NIET dat hij de groep definitief zou verlaten. Het gaat eerder om een 'rustpauze'. Voor alle duidelijkheid laat ik toch het onveranderde artikel staan, en zijn brief wordt onder het 'bewuste' artikel volledig overgenomen.

Ambrozijn blijft de kranten halen. Waar ze twee weken geleden een nieuwe CD voorstelden (hun vierde intussen, genaamd 'DE HERTOG VAN BRUNSWYCK', een verassend traditionele plaat die ze samen met ex-Rum Paul Rans opnamen), dit weekend nog de Radio Klara publieksprijs voor beste wereldmuziekplaat wegkaapten (voor hun vorige album 'KABONKA'), krijgen we nu te horen dat zanger Ludo Vandeau de groep verlaat. Niet dat dit verassend nieuws is. Insiders voelden al langer aan dat het niet meer zo klikte tussen Ludo en de rest van de groep. Wim, Wouter en Tom halen graag grappen en grollen uit op het podium en improviseren dat het een lieve lust is. Ludo was altijd een beetje het 'ernstige' buitenbeentje. Niet dat dat negatief was. Deze spanning op het podium was vaak erg leuk om aan te zien. En terzelfdertijd kwam Van Deau's intense en gedreven zang des te gevoeliger en 'echter' over.
We hoorden in het voorjaar al dat Ludo niet al te veel optredens wou met Ambrozijn, uit angst dat hij er geen plezier meer zou aan beleven. En deze zomer heeft Ambrozijn een paar keer onaangekondigd zonder Ludo opgetreden (in Nederland met name). Een stil signaal dat er sleet op de samenwerking begon te zitten?

De zanger verlaat gelukkig wel in alle vriendschap de groep, en sluit toekomstige samenwerking helemaal niet uit. Momenteel werkt hij nog het 'A La Capella'-project met LAÏS af, en blijft natuurlijk zingen bij OLLA VOGALA, en vooral bij zijn eigen groep BODIXCHEL (zie hun website, prachtige maatschappijkritische nummers, vooral in 't Frans en 't Spaans, met een gitaarspelende en zingende Ludo)

. foto: Ludo Van Deau bij Bodixchel

Hij was trouwens niet de eerste zanger van de groep. In den beginne zong Tom al, maar was er vooral ook Jo Van Bauwel (werkt nu in het muziekinstrumenten-museum, en geeft folk-zangles in Kortrijk) en later ook Soetkin Collier (die nu bij URBAN TRAD zingt en onlangs een project gestart is met Algerijnse muzikanten). Maar nog voor Ambrozijn echt bekend werd kwam Ludo er al bij. We zullen nooit vergeten hoe we hem voor het eerst 'Ballet des coeurs' hoorden brengen. 't Was net of Jacques Brel herrezen was.

Nu zal vooral Tom Theuns het vocale gedeelte op zich nemen. Binnen Ambrozijn fungeerde hij de laatste tijd eerder als stem-kunstenaar dan als zanger (zie b.v. 'stemvlucht'). Hij experimenteert graag met boventoonzang. Maarook in andere formaties (GRIEBO b.v. samen met Wouter Vandenabeele, of als hij rondtrekt met Vera Coomans) zingt hij al jaren. Wel hoofdzakelijk Engelstalig (Ambrozijn maakte tot nu toe vooral Nederlandstalige en Franse muziek). Het is niet te verwonderen (maar misschien wel jammer) dat Ambrozijn nu vooral Engelstalig verdergaat (lonkt het buitenland?). Als trio. En in het voorjaar nemen ze wellicht al een nieuwe cd op.

We zijn ervan overtuigd dat hen nog een grote toekomst te wachten staat, ook zonder Ludo. Wat niet wegneemt dat we hem zullen missen.

Jåk

Reactie van Ludo zelf:

Hallo,
>
> Ik heb me inderdaad gergerd aan de 'roddels' en geruchten die er de ronde
doen. We hebben dat artikel in De Standaard laten publiceren, aangezien de
journalist voorstelde om dit 'nieuws' sereen door te geven.
Ik zal even wat gedachten verwoorden; dat is niet uit beleefdheid
geformuleerd, ik verwoord niks mooier dan het zou zijn, het is gewoon zo.

Het is alleszins géén breuk met Ambrozijn van mijnentwege. Integendeel, de
muzikale broederschap blijft bestaan. Zoals zelf wordt opgemerkt leggen we
even stil wat we de voorbije jaren hebben gedaan en gerealiseerd. Voor
mijzelf is dat een normaal iets; ik wil niet opbranden in de dingen die ik
doe. Zeker niet de muziek. Even afstand nemen en rust zoeken. We zijn al
bijna zeven jaar bezig met het viermanschap Ambrozijn; ik vind het menselijk
en zeer zinvol om er even mee te stoppen. Ik heb geen zicht op wat de
toekomst gaat brengen; maar dat de kans er is, en dat die kans groot blijft
dat we de muzikale folkdraad opnieuw opnemen, spreekt voor zich. We blijven
muzikale spitsbroeders en dat blijft zo. Breken is een
totaal verkeerd woord. Het wordt een sabbatperiode. Het hectische van het
leven eist dat een mens af en toe stilvalt en nadenkt.
Ik wil in de dingen die ik doe een frisheid en een soort verliefdheid
bewaren. M'n ziel beschermen. Afstand kan daarbij helpen.
Terzelfdertijd wil Tom ook de engelstalige liederen uitproberen en zelf
zingen. Tom is geëvolueerd tot een heel goede zanger, en dat meen ik!
Terzelfdertijd wil de hele groep een nieuwe adem vinden. Je kan het gewoon
niet maken jezelf telkens opnieuw te herhalen; dat werkt slijtage in de
hand; de vonk zou niet meer overslaan. Het is eigen aan Ambrozijn dat we
straffe beslissingen willen/durven nemen.
Terzelfdertijd is het gewoon een typische Ambrozijn-uitdaging om nieuwe
wegen te verkennen.
Ik kan me voorstellen dat luisteraars ontgoocheld kunnen zijn; onze excuses
hiervoor. Maar je moet eerlijk blijven in de muziek.
Ik wil met m'n liederen, zingen en muziek die eerlijkheid nastreven. Trouw
blijven aan m'n eigen aspiraties en inspiraties.
De toekomst kunnen we niet voorspellen, maar ook voor ons zou het vreemd
zijn nu met stelligheid te gaan beweren dat we ons muzikaal kind 'Ambrozijn
' gaan verlaten. Tijd brengt raad. We hebben fantastische jaren achter de
rug, uren en uren in de wagen, discusies en meningsverschillen, nieuwe
liederen en verbluffende creaties, onverhoopte concerten en een publiek dat
ons op handen draagt. Dat is prachtig. We nemen geen afscheid.
Een muzikant moet voluit gaan voor zijn muziek, een pauze kan helpen om ->
nogmaasl verliefd te blijven. We zijn juke-box of computerdiscette. Ik zou
iedere muzikant en zanger(es) aanraden om soms een sabbatperiode in te
lassen.
Ik blijf intussen de tournee met Lais afwerken, met Olla Vogala zijn we een
cd aan het opnemen en blijven de concerten duren, met Bodixchel brengen we
in januari een tweede cd uit en ook die concerten dienen zich aan. In het
voorjaar brengt Gabriel Yacoub zijn live cd uit waarop ik meezing. De
buitenlandse concerten doen we voort. Er zijn er nog enkele in België.etc.
Ambrozijn wordt nu een driemanschap met instrumentale en engelstalige
liederen; even een andere weg aftasten. De projecten waarin ieder zit
blijven daarbij bestaan.

Nog even dit: wanneer in de voorbije jaren Ambrozijn optrad zonder mij, had
dit niks, maar dan ook niks te maken met slijtage of ruzies, zoals wordt
beweerd. Dat doet pijn. Maar het gebeurde gewoon dat ik niet kón optreden
omwille van andere engagementen in m'n leven; en aangezien ik toen
vervangbaar was, waarom zouden de andere dan niet optreden? Maar dat was
telkens omwille van onvoorziene omstandigheden. Zo hebben we ook concerten
gedaan zonder bijv Wouter, ooit ook eens zonder Tom (met een
vervang-gitarist). Maar die sublieme viool, of gitaar of akkordeon vervangen
blijkt uiteindelijk gewoon onmogelijk.

Ambrozijn blijft de beste, met of zonder mij.
haha
Maar dat meen ik wel.

Je mag nog altijd andere vragen stellen; als luisteraars of
lezers/lezeressen, vragen of bedenkingen hebben: geef m'n emailadres weer:
ludo.vandeau@pi.be. Of las een chat-sessie in.

Je hoeft deze mail niet volledig over te nemen, maar dat mag wel als je dat
zinvol acht; ik heb hem nu
uit de losse pols geschreven; zonder poespas.

Heeft iemand een zanger nodig, dat hij het laat weten.
haha

het gaat iedereen goed
bedankt,
vriendelijke groeten,

ludo vandeau