Home > Interview - te schrappen > Interview > Jean-Pierre Deven

> zoek...
> meer zoeken...
 

Jean-Pierre Deven
JP Deven is de uitbater van folk-kroeg DE FAGOT en tevens bezieler van het LABADOUX-festival (Interview)

B : Jean Pierre, als ik me niet vergis ben jij eigenlijk een elektro-mechanicus, en ben je van de schoolbanken geraakt net toen dit diploma erg gegeerd was. Vanwaar dan de keuze om met een café te starten?
JP : als scholier trok het alternatieve me al sterk aan. Zo ben ik nog mee gaan betogen tegen de raketten - die nu trouwens nog altijd niet ontmanteld zijn. En ik haalde graag grappen uit. Zo hebben we de auto van een leraar nog eens weggesleept en vervangen door een matchbox. Maar de lessen zelf spraken me minder aan. Niet alleen omdat ik tijdens het eerste jaar van de hogere studies in Oostende weinig nieuws bijleerde, net zoals de andere A2'ers trouwens, maar ook omdat mijn beste vrienden andere richtingen zoals filosofie volgden. Ik begon dan maar als mechanieker te werken bij een carrosseriebedrijf en deed kort daarna mijn burgerdienst. Toen kon ik terug aan de slag bij hetzelfde bedrijf, kreeg zelfs een mooie aanbieding, maar besloot toch - tot grote wanhoop van mijn moeder - om een café te starten. Dat was in '82.
B : In Izegem?
JP : Inderdaad. We noemden het 'De Spiegel'.
B : Dat was nog geen folkcafé?
JP : Neen: het was een typisch jeugdcafé. Maar naast pop en rock werd er ook kleinkunst en folk gedraaid. En ik probeerde om ook 'cultuur' te promoten. Zo herinner ik me nog goed de voorstelling van Jan Decleir. En in 1983 kwam mijn vrouw Carine erbij.
B : Waarom ben je er eigenlijk mee gestopt?
JP : Ik probeerde toen al 'multiculturele' evenementen te organiseren. Het eerste probleem was dat als ik een optreden liet doorgaan in 'De Gilde' het volgende optreden zeker elders moest plaatsvinden of men zou me van politieke sympathieën beginnen verdenken. Maar de hoofdreden was dat ik ontgoocheld was in de multiculturele interesse van de jongeren. Ze waren nauwelijks te mobiliseren om naar optredens te komen, maar een half uur na het optreden zat het café wel weer stampvol. In 1985 heb ik er dan maar de brui aan gegeven en ben terug gaan werken in een fabriek.
B : En hoe komen we dan bij De Fagot?
JP : Van het zware werk kreeg ik algauw rugklachten. Ik werd 6% invalide verklaard - kleine invaliditeit noemt men dit - maar wou niet profiteren van de maatschappij door gedeeltelijk afhankelijk te zijn van de ziekenkas- en besloot om opnieuw een café op te richten. Samen met Carine ben ik in 1987 begonnen met De Fagot. Ons uitgangspunt was een rustig folkcafé te hebben waar er treffelijk naar muziek kan geluisterd worden en waar de mensen konden praten en een hapje eten. Van bij het begin was het podium al aanwezig in het café, samen met de piano.
B : En sloeg het concept aan?
JP : Zeker. Het duurde zelfs niet lang vooraleer we in een aantal reisgidsen stonden. Zo kregen we ooit twee Italianen over de vloer omdat De Fagot volgens hun gids de enige plaats was tussen Brugge en Brussel. Of een Engelse gids die als bezienswaardigheden van Ingelmunster enkel spraken over 'het kasteel' en 'De Fagot' - die weliswaar gesloten was toen de reporter langskwam, maar waarvan hij zeker was dat het gezellig was. Later is die man trouwens toch nog eens bij ons langs geweest, en bleef gelukkig bij zijn eerste mening.
B : In het café hangen heel wat instrumenten. Was dat al van bij het begin zo?
JP : Neen, dat is gegroeid. Ik begon met de instrumenten die ik op mijn reizen verzamelde uit te hangen. Maar intussen hangen er ook al heel wat instrumenten die andere mensen me gegeven hebben. En ze geven toch een speciaal sfeertje. Het gebeurt vaak dat muzikanten tijdens een optreden een instrument van de muur plukken en er beginnen op te spelen.
B : Wat is het pronkstuk van de collectie?
JP : De fagot natuurlijk! Het is ook het duurste instrument dat hier hangt. Ook de sitar is een juweeltje, maar die is helaas van de muur gevallen en op de grond opengespat. Hij is nu in herstelling, maar zal nooit meer bespeelbaar zijn. Hij komt wel terug aan de muur te hangen.
B : Van optredens gesproken, hoe slaag je er toch in om grote namen als Fairport Convention of Show of Hands naar je café te krijgen waar slechts 80 man binnenkan?
JP : Ze komen uit vriendschap, voor de gastvrijheid, maar natuurlijk voor de sfeer. Een optreden in De Fagot is altijd een groot feest, ook voor de muzikanten.
B: Wanneer ben je uiteindelijk begonnen met het LABADOUX-festival?
JP: We zijn begonnen in september 1988 met het eerste festival hier aan de Valora. Het resultaat was een leuk festival met heel veel medewerkers, wat zeg ik, meer medewerkers dan volk. Gelukkig had ik toen een goede suikertante want ik was toe eigenlijk compleet failliet. We weten het gebrek aan belangstelling aan de festivalmoeheid. Vandaar dat we bij de tweede editie in 1990 het festival verhuisden naar het tweede weekend van mei, en in 1991 naar het eerste weekend van mei. Zo gaven we de studenten de kans om net voor hun blok nog eens goed de batterijen te komen laden.
B: Over hoeveel medewerkers en welk budget spreken we nu?
JP: Ik praat niet zo graag over cijfers. Vaak kan je met een klein budget veel meer bereiken dan andere grote festivals. Maar we spreken natuurlijk over enkele miljoenen. Belgisch Frank natuurlijk, geen euro !
B: Hoeveel bezoekers waren er vorig jaar en wat zijn de verwachtingen voor dit jaar?
JP: Vorig jaar haalden we een totaal van 6000 bezoekers, medewerkers meegerekend. Omgerekend komen we dus aan zo'n tweeduizend per dag. Wat mij betreft de gulden middenweg tussen de kleinere en de grote festivals. Toch hopen we dit jaar een extra duizend man binnen te halen. Dat zou ons financieel wat meer armslag moeten bezorgen.
B:Wat zijn de criteria om groepen te selecteren of wordt er tegenwoordig al rekening gehouden met de verwachtingen die gesteld worden?
JP: Uitsluitend een festival met prachtige maar ongekende groepen zou heel leuk zijn, maar is helaas financieel niet haalbaar. Er komt gewoon te weinig volk op af. Dat heb ik jaren aan den lijve kunnen ondervinden. Vandaar de keuze om ook publiekstrekkers te programmeren. In feite is het dus dankzij die 'headliners' dat we onbekende groepen de kans geven zich te laten ontdekken door een groot publiek.
B: Hoe omschrijf je de sfeer van het festival nu?
JP: LABADOUX is eigenlijk het verlengde van het café. We halen inderdaad veel volk maar alles is nog gebaseerd op vriendschap en mondelinge reclame. Eigenlijk is LABADOUX één grote café. We serveren ook onze drank nog in glas wat dat gevoel moet versterken. 80% van de mensen die naar LABADOUX komen ken ik nog. Het festival is ook bewust niet gratis. Zo vermijden we een te grote toevloed van mensen die eigenlijk niet in de muziek geïnteresseerd zijn. Maar we zijn ook niet te duur : want als er één ding is dat we absoluut niet willen zijn is het wel 'elitair'.
B : Hoe maak je promotie voor het festival ?
JP : eerlijk gezegd denk ik dat in de fase dat het festival nu zit de mond aan mond reclame het belangrijkst is. Maar we hebben altijd erg veel aandacht besteed aan het ontwerp van onze affiches en zullen dit ook blijven doen.
B : Verleden jaar had je een grootscheepse belasting-controle?
JP : Inderdaad: een heel team controleurs heeft het hele weekend gewoon alles gecontroleerd. Ze vonden geen enkele onregelmatigheid, maar amuseerden zich wel zodat ze dit jaar graag terugkomen?
B : Krijg je subsidies?
JP : Helaas nog niet. We hebben nochtans een prachtig dossier ingediend, maar kregen als opmerking dat het festival niet professioneel overkomt omdat het geen vaste medewerker in dienst heeft. Dat is toch onvoorstelbaar? Net alsof vrijwilligers niet professioneel kunnen zijn. En via via hebben we vernomen dat ons dossier één van de compleetste was voor de komende betoelagingen.. Gelukkig hebben we wel een aantal grote sponsors. Maar om hen binnen te halen hebben we dan ook grote inspanningen geleverd.
B : Wat waren voor jou tot nu toe de grootste hoogtepunten?
JP : Goh! Dat is een moeilijke vraag. Zoveel dingen waren prachtig. Maar wat me echt voldoening gegeven heeft, dat was het optreden van de Indische Musafir. We hadden namelijk heel veel juridische problemen gehad met een Waalse man beweerde dat alleen hij de echte Musafir had. Hij eiste dat we via hem boekten ofwel de naam op de affiches verwijderden. We hebben uiteindelijk met glans het pleit gewonnen. En voor de rest: ik geniet gewoon van alle kruisbestuivingen tussen zoveel mogelijk culturen. België op zich is trouwens ook een fantastische mengelmoes. We hebben zoveel groepen die zich laten beïnvloeden door muziek van overal in de wereld.
B: Wat was het moeilijkst om door te zetten?

JP: Naast dat het financieel soms heel moeilijk was, denk ik vooral aan het moreel aspect. LABADOUX is mijn kind die het moeilijk gehad heeft maar dat nu ook plots na zijn uren begon bij te verdienen. Ik kon het twee jaar geleden moreel moeilijk opbrengen om me nog op te laden voor alles. Gelukkig hebben een aantal mensen zoals René en Carl Windels toen bergen werk verzet. Verleden jaar kon ik voor het eerste echt zelf genieten van enkele concerten. En dit jaar zal het vermoedelijk nog beter gaan: de betaling van de groepen is heel wat eenvoudiger geworden sinds de intrede van de euro.
B: Een laatste vraag : wil je ons het recept van de 'Spaghetti Fagot' geven ?
JP : (lacht) Helaas niet !
B: Nog heel veel succes met zowel De Fagot als De Labadoux !

Jåk en Stijn



(Jåk)
13/12/2003 14:10

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: West-Vlaanderen
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Bal
    • Lage Landen
    • Keltisch (UK/Ierland)
    • Bretoens
    • Galicië/Asturië
    • Scandinavisch
    • Balkan
    • Oost-Europees
    • Pan-Europees
    • Folkrock
  • I
  • website: www.labadoux.be
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 3773
  • I
  • artnr: 225
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
  • I
  • De Fagot (Folkclub)
  • I
  • De eerste toppers voor Labadoux 2004 zijn gekend (Folkroddel)
  • I
  • Labadoux 2004 - vrijdag deel 1door Jåk (foto-reportage)
  • I
  • Labadoux 2004 - zaterdag deel 1 door Jåk (foto-reportage)
  • I
  • Labadoux 2004 - zondag deel 1 door Jåk (foto-reportage)
  • I
  • Labadoux 2004 - vrijdag deel 2 door Bart Denolf (foto-reportage)
  • I
  • Labadoux 2004 - zaterdag deel 2 door Bart Denolf (foto-reportage)
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste Interview 
    achterklap
    De komende weken treedt Airboxes geregeld op in binnen- en buitenland. Zie www.airboxes.be voor meer...

    Dit concert is geannuleerd wegens de coronapandemie....

    Dit evenement is geannuleerd wegens de coronapandemie....

    snelnieuws
  • I
  • SILVIA ABALOS IN CONCERT : DIVA
  • I
  • ROSA- BRESIL
  • I
  • TRIORGANICO- AMERICA LATINA
  • I
  • KALEIDOSCOPE- A TRICULTURAL MUSICAL JOURNEY
  • I
  • Airboxes – One for the road
  • I
  • AUSTER LOO FEAT.AURORE LELOUP
  • I
  • Ambrazar
  • I
  • KATERINA TSIRIDOU ‘BOEM’- BOHEME REBETIKO
  • I
  • KATERINA TSIRIDOU ‘BOEM’- BOHEME REBETIKO
  • I
  • Monsieur Doumani // Concert
  • I
  • Airboxes + Ashels // Dubbelconcert
  • I
  • Hakkebord workshop (geannuleerd)
  • I
  • SING TO LEARN! MODAL MAKAM MUSIC WORKSHOP
  • I
  • Hide & Seek Festival: Maria Mazzotta (Italië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Hatan Ensemble (Mongolië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Mehehe (Pol), Ange Nawasadio
  • I
  • Hide & Seek Festival : Karim Baggili Trio (Be/Jor)
  • I
  • Hide & Seek: Laïla Amezian & Sheikhs Shikhats
  • I
  • Hide & Seek Festival: Edwin Vanvinckenroye
  • I
  • Hide & Seek Festival: Bike Tour
  • I
  • SOLD OUT: BIRTHDAY NIGHT REBETIKO KOSMOKRATORS
  • I
  • Stéphane Mottoul // concert
  • I
  • Teyrrasfolk // Concertwandeling
  • I
  • Teyrrasfolk // Roots vs De Roovere
  • I
  • Teyrrasfolk // Steven De bruyn
  • I
  • Teyrrasfolk // Jan De Smet + Ukulele Rat Pack
  • I
  • Teyrrasfolk // Meskerem Mees + Kohlbacher Verhelst
  • I
  • Teyrrasfolk // Kadril
  • I
  • Teyrrasfolk // 3'Ain
  • I
  • Teyrrasfolk // Médra Jaly
  • I
  • Teyrrasfolk // Hans Mortelmans en Groep & Gasten
  • I
  • Eygallerij // Rosalie Bosteels
  • I
  • JEAN-LUC PAPPI TRIO LATIN JAZZ
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban