Home > recensies > CD > JAUNE TOUJOURS - Routes

> zoek...
> meer zoeken...
 

JAUNE TOUJOURS - Routes
Hoogstaande mix van rock, chanson, ska, gypsy, latin en Balkan, gebrouwen door maatschappijkritische, hyperactieve Brusselaars… (CD)

JAUNE TOUJOURS – Routes (Choux de Bruxelles, Music&Words) 2013 – 41:11

Hoewel ze sinds hun laatste studioalbum ‘KOLEKTIV’ (2009) zeker niet in slaap gedommeld zijn was het wachten tot nu om vergast te worden op een nieuwe cd. Er was in 2010 een remixalbum ‘Re:PLUGGED’, terwijl frontman Piet Maris en drummer Théophane Raballand in 2011 uitpakten met de tweetalige kindervoorstelling (annex Boek + Cd) ‘IK EN DEN THEO/MOI ET LE THÉO’, een programma dat nog steeds her en der live gaat. In 2012 continueerde de samenwerking met de GANGBÉ BRASS BAND uit Benin (die hier te gast zijn op ‘Ciel Orange’) , en was ook een uitgesproken wereldtourneejaar. Nu tijd dus voor een nieuw album, waarover intens werd nagedacht,… ‘ROUTES’.
Dit album drijft verder op de ondertussen genoegzaam gekende ingrediënten van roots, punk, pop, dub, ska en Balkan, opgediend vanuit een vrij ongewone instrumentale bezetting, waarin ondermeer gitaren ontbreken en Piet heel eigenzinnig zijn accordeon geselt, dampen opstijgen uit de ritmesectie en de kopers heilzame vibraties doorheen je lichaam stuwen. Etnisch gekleurde toetsen zijn dan ook nooit veraf. Voor de opnames werd alle tijd genomen totdat elk detail de kwaliteitscontrole doorstaan bleek te hebben. Waar mogelijk werden de muzikale grenzen nog wat meer verlegd in een mozaiek van lome en groovy melodieën, gecounterd door aanstekelijke vrolijke, vaak jachtige uitspattingen. Alles is dus aanwezig om in helse festivalsferen te vertoevend vrolijk uit de bol te gaan. Laat je hierbij evenwel niet om de tuin leiden. JAUNE TOUJOURS speelt (en Piet zingt daarbij afwisselend in Engels en Frans) blijgezind waar ze voor staan, en uit hun zangteksten spreekt dan ook steeds opnieuw een visie op de wereld. Liever dan grauw en verbitterd een maatschappijkritiek in klaagzangen te vertolken trekken ze resoluut de kaart van het grappend (en grollend) de wereld een geweten te schoppen. Hun wegen worden gekruist door een schare bevriende muzikanten die her en der hun opwachting maken, de Roma-dames van MEC YEK, LKMTIV, Samson Okbo die eerder meewerkte aan het Radio Transit-project en de eerder genoemde GANGBÉ BRASS BAND.
‘C’est parti! (à la rencontre des gens perdu’)’ en voor we het goed en wel beseffen worden we swingend meegesleept in een portie vrolijk, zichzelf relativerend burgerprotest die een schouderklop biedt aan eenieder die aan de zelfkant van de samenleving leeft. Ook gasttrombonist Martial Ahouandjinou (GANGBÉ BRASS BAND) laat hierbij onmiddellijk van zich horen in de lustig converserende kopersecties. Ook ‘All Eyes’ is niet van enige ironie gespeend wanneer het, na een spotterige intro, streetbandsgewijs de bel doet luiden dat rechts en links infeite recht naar het centrum wijzen en er dus weinig marge overblijft. Het mag ook eens wat intiemer en weemoediger, zoals in ‘Petit Château’, gedragen door melodica en de Pohdlodkova-zussen (MEC YEK) als gastzangeressen, verwijzend naar het ‘Klein Kasteeltje’ en de ontelbare, al of niet uit elkaar gespatte, dromen van de migranten daar. Dubbend doet Piet Maris een oproep tot meer poëzie in het dagelijks leven in ‘Int. Movers to the Heart’, terwijl klezmertoetsen, niet in het minst vanuit de accordeoninbreng, de vertwijfeling in het tweetalig gezongen ‘A nous maintenant’ versterkt. Provocerende kopers zetten ‘Azadi’ in, een nummer dat extra power verkrijgt door de percussionisten van het Leuvense LKMTIV. De tekst valt terug op een blog van de Iraanse activist Sattar Beheshti, … zijn laatste, voor hij in november 2012 overleed in een cel na folteringen door de internetpolitie van zijn land. Ook is er voor het eerst een (uptempo) liefdeslied terug te vinden in hun set, met name ‘Si j’étais toi’, waarbij ze zich laten begeleiden door de Eritrese Samson Okbo op krar (een vijfsnarig pentatonisch Ethiopisch-Eritrees instrument, één van de vele topmomenten hier. Vrij associëren mag vervolgens op een door de lucht wapperende plastiekzak met het ietwat psychedelische ‘Plastic Bag’, groovend op de ritmesectie, en opgetild door een subtiele jazzy blazerssectie. Soms lijkt het echt of ze bij Frank Zappa de mosterd haalden. Een snuifje slowfunk weerklinkt doorheen het warme, optimisitische ‘Hop On’. (het leven is om geleefd te worden). Met de eerder vermelde GANGBÉ BRASS BAND uit Benin evoceren ze de sferen bij valavond in ‘Ciel Orange’, wanneer de lucht oranje kleurt, in prikkelende bogen vanuit de kopers. Wrang protest weerklinkt dan opnieuw in ‘What Gives You The Right’, waarin vanuit een tribaal ritme en sjamanistisch klinkende zangpartij bij de aanhef, verontwaardiging weerklinkt over hoe enkelingen terreur weten te zaaien in een buurt. Ook in de afsluiter ‘Rainbow song’ verraden ze het sterke sociale engagement dat ze in hun muziek pogen te leggen. Dit nummer verwijst naar de sing-along van duizenden Noren op 26 april 2012 met ‘My Rainbow Race’ van Pete Seeger, als gebundeld antwoord om Breivik’s eerdere statement, toen hij dit nummer op zijn proces als voorbeeld stelde voor de ‘marxistische indoctrinatie’ in de Noorse scholen.   
Bij de cd hoort een fotoboekje met een selectie foto’s met beelden die verwijzen naar lokaties die de voorbije jaren door de groep aangedaan werden, een soort roadboek dus, met vooral werk van Raballand, de drummer. Voor het eerst keren ook zij met dit album terug naar de vinylplaat, in een beperkte oplage weliswaar. Een aanrader voor elke liefhebber van fusionele brass-partijen.   
De groepsleden:
 
Piet Maris: zang en accordeon
Théophane Raballand: drums en percussie
Matheu Verkaeren: staande bas
Mattias Laga: sopraansaxofoon, klarinetten
Bart Maris: trompet
Dirk Timmermans: trompet
Yves Fernandez-Solino: trompet en flügelhorn
 
Gasten:
 
Martial Ahouandjinou: trombone (‘C’est Partie’)
Katia en Mielka Pohlodkova: zang (‘Petit Château’)
LKMTIV: percussie (‘Azadi’)
Samson Okbo: krar (‘Jétais Toi’)
GANGBÉ BRASS BAND: percussie en hoorns (‘Ciel Orange’)
 
Meer informatie:        
 


(sefafolk)
06/12/2013 05:40

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: België
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Modernistisch
    • Klezmer
    • Poppy Folk
    • Wereldmuziek
  • I
  • website: WWW.CHOUX.NET
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 1591
  • I
  • artnr: 50501
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste CD 
    achterklap
    Dit concert is geannuleerd wegens de coronapandemie....

    Dit evenement is geannuleerd wegens de coronapandemie....

    Dit concert is geannuleerd wegens de coronapandemie....

    snelnieuws
  • I
  • Bollylicious + Barmer Boys
  • I
  • Fiddel Case
  • I
  • Ladysmith Black Mambazo (Geannuleerd)
  • I
  • I Muvrini (Geannuleerd)
  • I
  • CANCELLED: AL TOQUE MESTIZO- AMERICA LATINA
  • I
  • Tristan Driessens De muzikale rijkdom van Turkije
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban